Een extra journaal om ons te laten weten dat de onderhandelende partijen tot een akkoord gekomen zijn. Dat vind ik nou belachelijk! Ze zijn al maanden bezig. Hoe het met jullie is weet ik niet maar ik ben mijn interesse voor politiek ben ik allang kwijt. Voor mij hoeft er echt geen programma onderbroken te worden voor "nieuws" waarbij je verder toch geen nieuwe dingen hoort.

Een extra journaal om ons te laten weten dat de onderhandelende partijen tot een akkoord gekomen zijn. Dat vind ik nou belachelijk! Ze zijn al maanden bezig. Hoe het met jullie is weet ik niet maar ik ben mijn interesse voor politiek ben ik allang kwijt. Voor mij hoeft er echt geen programma onderbroken te worden voor "nieuws" waarbij je verder toch geen nieuwe dingen hoort.

Afgelopen zondag was ik bij mijn moeder en ik kreeg van haar deze foto mee toen ik nogal enthousiast reageerde en vroeg of ik hem mocht scannen. Ik wist niet dat deze foto bestond. Mijn ouders kregen deze in maart 1978 vlak voordat ook mijn oom en tante naar Canada emigreerden omdat hun 3 kinderen er toen allemaal een plek hadden gevonden. Een afscheidsfoto.

Een groot deel van mijn jeugd was ik hier te vinden. Het was het huis van mijn tante, oom en nichtje Ellis. Achter het linkerraam was de slaapkamer van Ellis. Het raam daarnaast hoorde bij de kamer. Daarachter stond de eettafel waar we vaak zaten te knutselen en kleuren. Her erkerraam vond ik altijd zo'n mooi deel van de kamer. Er stonden rotan stoeltjes en vaak stond er ook een opgezet dier zoals een vos of een lammetje. Mijn oom zette destijds dieren op. Dat deed hij in de grote schuur rechts. Ik ben er wel eens in geweest om te kijken. Er lag o.a. houtwol en er lagen kunstogen. Omdat er een apart luchtje hing ging ik er toch liever niet vaak naar binnen.
Het huis heette "De vrijbuiter". Vanuit de kamer keek je uit op een stukje bos met grove dennen. Tussen de tuin en het bosje liep een eigen weggetje dat naar mijn huis leidde en waar ik heel wat keren overheen gerend ben. Ik geloof dat ik er nooit gewoon liep maar altijd rende. Het weggetje liep aan de andere kant tussen het huis en de schuur door en kwam uit dan op de eigenlijke weg.

Links (net niet meer op de foto) stond een prieeltje van rieten matten en ook daar liep weer een pad langs dat naar het huis van een andere oom en tante voerde door een stukje bos. We raapten daar vaak dennenappels als aanmaakhout voor de kachel.
Achter het huis was nog een moestuin. Voor en naast de schuur lag nog een stuk erf. Er was een hondenhok met een afgegaasde loop. Iets verder daarachter stond de woonwagen waar we in speelden. Die stond tussen bos en het grasveld. Als laatste was er nog een houtloods. De "d" in  dat woord spraken we trouwens nooit uit. Ik denk dat ik pas later leerde dat het eigenlijk "loods" moest zijn i.p.v. "loos".

Ik vond ons eigen huis wel mooi omdat het wit was, maar het huis van Ellis vond ik eigenlijk nog mooier. De planken waar het naambord hangt waren een deel van de overkapte stoep waarop je ook bij regen nog kon spelen. Aan die stoep zaten nog twee vertrekken. In de ene stond de diepvriezer. Het was een soort opslagruimte. Daar hing ook een gobelin/wandkleed in felle glanzende kleuren met franje. Het andere vertrek was het washok.
Mijn tante en oom hadden toen, naast tv en telefoon ook al vroeg een droger. Die dingen kwamen bij ons thuis pas veel later.

We hebben veel samen gespeeld, Ellis en ik. Met de gewone poppen en met de barbiepoppen. We knutselden en maakten onze eigen agenda's van schriften en mooie plaatjes die we afbiesden met mooi rood plakband. Ellis spaarde ook plaatjes uit de gids van tv programma's die ze in een oud behangboek plakte met gluton. Tv kijken kon toen trouwens alleen 's avonds terwijl ik er meestal overdag was, maar soms gingen oom en tante uit en dan mocht ik, toen Ellis en ik al wat ouder waren, bij Ellis logeren. Dan lagen we met slaapzakken voor de tv in de kamer naar de tv te kijken met een kopje bouillon of een bakje Saroma dat we zelf klaargemaakt hadden. Eigenlijk snapten we de helft niet van programma's zoals bijvoorbeeld Farce Majeure, denk ik, maar het had wel wat.

Ook dit huis bestaat niet meer en dat vind ik jammer. Daarom ben ik blij met de foto. Gelukkig "leeft" het nog steeds in herinnering.

Afgelopen zondag was ik bij mijn moeder en ik kreeg van haar deze foto mee toen ik nogal enthousiast reageerde en vroeg of ik hem mocht scannen. Ik wist niet dat deze foto bestond. Mijn ouders kregen deze in maart 1978 vlak voordat ook mijn oom en tante naar Canada emigreerden omdat hun 3 kinderen er toen allemaal een plek hadden gevonden. Een afscheidsfoto.

Een groot deel van mijn jeugd was ik hier te vinden. Het was het huis van mijn tante, oom en nichtje Ellis. Achter het linkerraam was de slaapkamer van Ellis. Het raam daarnaast hoorde bij de kamer. Daarachter stond de eettafel waar we vaak zaten te knutselen en kleuren. Her erkerraam vond ik altijd zo'n mooi deel van de kamer. Er stonden rotan stoeltjes en vaak stond er ook een opgezet dier zoals een vos of een lammetje. Mijn oom zette destijds dieren op. Dat deed hij in de grote schuur rechts. Ik ben er wel eens in geweest om te kijken. Er lag o.a. houtwol en er lagen kunstogen. Omdat er een apart luchtje hing ging ik er toch liever niet vaak naar binnen.
Het huis heette "De vrijbuiter". Vanuit de kamer keek je uit op een stukje bos met grove dennen. Tussen de tuin en het bosje liep een eigen weggetje dat naar mijn huis leidde en waar ik heel wat keren overheen gerend ben. Ik geloof dat ik er nooit gewoon liep maar altijd rende. Het weggetje liep aan de andere kant tussen het huis en de schuur door en kwam uit dan op de eigenlijke weg.

Links (net niet meer op de foto) stond een prieeltje van rieten matten en ook daar liep weer een pad langs dat naar het huis van een andere oom en tante voerde door een stukje bos. We raapten daar vaak dennenappels als aanmaakhout voor de kachel.
Achter het huis was nog een moestuin. Voor en naast de schuur lag nog een stuk erf. Er was een hondenhok met een afgegaasde loop. Iets verder daarachter stond de woonwagen waar we in speelden. Die stond tussen bos en het grasveld. Als laatste was er nog een houtloods. De "d" in  dat woord spraken we trouwens nooit uit. Ik denk dat ik pas later leerde dat het eigenlijk "loods" moest zijn i.p.v. "loos".

Ik vond ons eigen huis wel mooi omdat het wit was, maar het huis van Ellis vond ik eigenlijk nog mooier. De planken waar het naambord hangt waren een deel van de overkapte stoep waarop je ook bij regen nog kon spelen. Aan die stoep zaten nog twee vertrekken. In de ene stond de diepvriezer. Het was een soort opslagruimte. Daar hing ook een gobelin/wandkleed in felle glanzende kleuren met franje. Het andere vertrek was het washok.
Mijn tante en oom hadden toen, naast tv en telefoon ook al vroeg een droger. Die dingen kwamen bij ons thuis pas veel later.

We hebben veel samen gespeeld, Ellis en ik. Met de gewone poppen en met de barbiepoppen. We knutselden en maakten onze eigen agenda's van schriften en mooie plaatjes die we afbiesden met mooi rood plakband. Ellis spaarde ook plaatjes uit de gids van tv programma's die ze in een oud behangboek plakte met gluton. Tv kijken kon toen trouwens alleen 's avonds terwijl ik er meestal overdag was, maar soms gingen oom en tante uit en dan mocht ik, toen Ellis en ik al wat ouder waren, bij Ellis logeren. Dan lagen we met slaapzakken voor de tv in de kamer naar de tv te kijken met een kopje bouillon of een bakje Saroma dat we zelf klaargemaakt hadden. Eigenlijk snapten we de helft niet van programma's zoals bijvoorbeeld Farce Majeure, denk ik, maar het had wel wat.

Ook dit huis bestaat niet meer en dat vind ik jammer. Daarom ben ik blij met de foto. Gelukkig "leeft" het nog steeds in herinnering.

Finley Quaye en Beth Orton – Dice

Finley Quaye en Beth Orton – Dice

Van al die neerslag gisteren werd ik behoorlijk neerslachtig. Pfffff …. en dat is nog maar het begin van de herfst. Gelukkig scheen vandaag het zonnetje toen ik wakker werd. 't Is hier woensdagmorgen markt en daar wilde ik ook naartoe. Er staat een kraam met goede schoenen die redelijk geprijsd zijn. Ik had weer dichte schoenen nodig voor werk en ja… ik slaagde er. Ik denk dat het schoenen zijn waar ik de hele dag op kan lopen. Mooi!

Dat was niet het enige dat ik er kocht. Ik zag een leuk lang vest hangen met allerlei tierelantijntjes. Grijs met wat kleuren en glitters. Zo'n vest wat bijna overal bij past. Niet te degelijk maar gewoon leuk. Nadat ik een poosje met mijn aankopen langs andere kramen had gelopen ben ik teruggegaan naar de kraam met kleding en heb er een tweede vest gekocht voor mijn Canadese nichtje. Ze is bijna jarig en ik was van plan om een pakje naar haar toe te sturen. Dat vest komt vast van pas daar. Straks maak ik het pakket klaar. Ik heb nog wat meer spulletjes die erin moeten. Misschien kan ik het dan later op de middag afgeven op het postkantoor.

Ik hoef niet te koken want ik ben uitgenodigd bij 2e dochter. Zij moest vanmiddag weer naar de verloskundige en alles was goed. Ze is nu 17,5 week zwanger van de tweede. Ik ben benieuwd hoe Krumeltje het gaat vinden als er een broertje of zusje bij komt. Ze speelt op haar manier al een beetje met poppen. Misschien kan ze dan straks ook "meedoen" als haar mama met de baby bezig is.

Iets heel anders. Zitten er bij jullie ook iedere keer zo irritant veel vliegen in huis? Ik heb altijd een raampje openstaan maar daar zit geen hor voor. Ik zou daar toch eens aan moeten gaan denken want ik kan helemaal niet tegen die vliegen. Raar genoeg voel ik me altijd heel akelig als ik ze met de mepper te lijf ga, maar ik werd er echt kriegel van.

Zo….. verder met het pakket, dan wat opruimen, strijken en naar dochter toe.

Van al die neerslag gisteren werd ik behoorlijk neerslachtig. Pfffff …. en dat is nog maar het begin van de herfst. Gelukkig scheen vandaag het zonnetje toen ik wakker werd. 't Is hier woensdagmorgen markt en daar wilde ik ook naartoe. Er staat een kraam met goede schoenen die redelijk geprijsd zijn. Ik had weer dichte schoenen nodig voor werk en ja… ik slaagde er. Ik denk dat het schoenen zijn waar ik de hele dag op kan lopen. Mooi!

Dat was niet het enige dat ik er kocht. Ik zag een leuk lang vest hangen met allerlei tierelantijntjes. Grijs met wat kleuren en glitters. Zo'n vest wat bijna overal bij past. Niet te degelijk maar gewoon leuk. Nadat ik een poosje met mijn aankopen langs andere kramen had gelopen ben ik teruggegaan naar de kraam met kleding en heb er een tweede vest gekocht voor mijn Canadese nichtje. Ze is bijna jarig en ik was van plan om een pakje naar haar toe te sturen. Dat vest komt vast van pas daar. Straks maak ik het pakket klaar. Ik heb nog wat meer spulletjes die erin moeten. Misschien kan ik het dan later op de middag afgeven op het postkantoor.

Ik hoef niet te koken want ik ben uitgenodigd bij 2e dochter. Zij moest vanmiddag weer naar de verloskundige en alles was goed. Ze is nu 17,5 week zwanger van de tweede. Ik ben benieuwd hoe Krumeltje het gaat vinden als er een broertje of zusje bij komt. Ze speelt op haar manier al een beetje met poppen. Misschien kan ze dan straks ook "meedoen" als haar mama met de baby bezig is.

Iets heel anders. Zitten er bij jullie ook iedere keer zo irritant veel vliegen in huis? Ik heb altijd een raampje openstaan maar daar zit geen hor voor. Ik zou daar toch eens aan moeten gaan denken want ik kan helemaal niet tegen die vliegen. Raar genoeg voel ik me altijd heel akelig als ik ze met de mepper te lijf ga, maar ik werd er echt kriegel van.

Zo….. verder met het pakket, dan wat opruimen, strijken en naar dochter toe.

Eerst maar even vastleggen wat ik allemaal deed. Vorige week zondag heb ik, nadat ik lekker uitsliep, het boek "Haar naam is Sarah" weer opgepakt en uitgelezen. Ik was erin begonnen maar het bleef daarna liggen. Bijna de hele dag zat ik buiten in het zonnetje. Ik las over de razzia in Parijs, waar ik verder nog niets over wist.

Op maandag was ik overdag beschikbaar om op Krumeltje te passen. 's Avonds ben ik naar de verjaardag van mijn zoon geweest. Hij hield het alleen voor de direkte familie. Zijn 3 zussen, twee zwagers, zijn schoonouders en ik kwamen. De broer van zijn vriendin was er niet. Die zit al maanden in Oeganda. Zoon en vriendin gaan hem daar later in het jaar bezoeken. Op de foto is Krumeltje bezig met een tekening voor haar oom.

Op dinsdag ben ik met de stofzuiger naar zolder gegaan. Daar zaten gigantisch veel spinnenwebben, die ik eerst wegzoog. Daarna heb ik op mijn knieën de naden van de planken vloer uitgezogen en de rest van de vloer gedaan.
Ik maakte een doos open en vond allemaal persoonlijke brieven, die ik versnipperde, zodat ze persoonlijk zullen blijven. Ik wil nog een heel poosje meegaan, maar besef dat ik wel in de gaten wil houden wat ik allemaal achterlaat voor mijn kinderen als ik er niet meer ben.
Er liggen ook nog een aantal schriften die ik als dagboek gebruikte. Die zal ik nog doorlezen en misschien maak ik een samenvatting van de inhoud.

Op woensdagmorgen ruimde ik een paar planken van een kast op en zorgde ervoor dat de rest van de kamer weer wat ordelijk werd en deed wat boodschappen. 's Middags kwam een collega op visite en 's avonds kwam een ex-collega met wie ik bevriend bleef. Haar zie ik niet zo vaak maar het is steeds weer hartstikke gezellig om bij te praten.

Op donderdagmorgen ging ik met 2e dochter en Krumeltje mee naar het WKZ in Utrecht. Controle. Er werd weer bloed afgenomen voor onderzoek en standaard worden lengte en gewicht gemeten. Krumeltje vond het lopen in de gangen en het wachten in de speciale ruimtes heel leuk. Overal is er speelgoed waar ze belangstelling voor heeft. De onderzoeken zelf vond ze niets. Het leek erop dat ze meteen doorhad dat het "foute boel" was. Gelukkig was het leed snel vergeten. De behandelend arts vertelde dat Krumeltjes aantal witte bloedcellen toegenomen is. Het is nog niet helemaal op peil, maar ze mag van de Bactrimel af. Dat is fijn maar toch ook een beetje angstig, denk ik. Ze heeft verhoogde kans op infecties en we weten nog niet of ze een gewone verkoudheid aan kan. De resultaten van dit onderzoek worden ook weer naar het streekziekenhuis gestuurd en daar kan Krumeltje eerst naartoe als er iets mis gaat.

Op de heenweg zagen we trouwens deze auto. Lazen we het nou goed op dat nummerbord?

Op donderdagavond heb ik de dvd's gekeken die ik al een tijdje eerder kocht. Lach niet…. ik zag "De Zevensprong" liggen bij een drogist. Het was een kinderserie op tv. Ik heb er ooit wel wat afleveringen van gezien en vond ze boeiend. Het leek me leuk om die dvd te hebben. Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat een landhuis uit mijn woonplaats was gebruikt voor die film, maar ik kwam er achter dat het niet voor deze serie was.
Ik had die avond 3 dvd's liggen en heb er een soort marathon van gemaakt. Heerlijk hoor…. elke aflevering meteen verder te kunnen kijken. De film is in 1982 gemaakt en dat zie je wel aan de kleding. Toch maakt het niet echt uit voor het verhaal. Je kunt hem nu ook nog steeds ï»¿ï»¿aan kinderen laten zien. Misschien geef ik hem wel een keer mee aan mijn zoon voor bij Scouting. 

Op vrijdag kwam Pretlettertje. Zijn bijnaam heeft hij te danken aan zijn olijke gezicht. Toch is Pretlettertje niet altijd even blij. Hij hangt erg aan zijn moeder en is het liefst de hele dag bij haar. Mij kent hij ook wel en gelukkig huilde hij niet bij het vertrek van dochter 1. Ik had aangeboden om ook een dag op Pretlettertje te passen zodat dochter wat dingen voor haarzelf kon gaan doen en Pretlettertje er aan went dat ook anderen wel eens even voor hem kunnen zorgen. Hij gaat nu maar Ã©Ã©n morgen per week naar het kinderdagverblijf en de rest van de tijd is hij samen met zijn moeder.
Krumeltje is heel erg makkelijk als ik haar vergelijk met mijn kleinzoon. Zij vermaakt zich heel goed. Pretlettertje is momenteel moeilijker. Ik heb het idee dat hij vanalles wil maar dat nog niet kan. Hij vraagt veel aandacht. Ik vind het best moeilijk om uit te vinden wat goed is. Hij zal moeten leren dat hij zich ook een poosje alleen moet kunnen vermaken en niet steeds op schoot kan zitten of rond gedragen kan worden. Thuis kan hij zich wel een tijdje vermaken in de box, maar hier is dat maar heel kort. Ik hoop dat dat na verloop van tijd wat makkelijker zal gaan.
's Middags  kwamen 3e dochter en haar vriend en eerstgenoemde haalde Pretletterje op na zijn middagslaapje. Hij keek een beetje benauwd naar 3e dochter die hij niet zo vaak ziet en strekte zijn armpjes naar mij uit. Dat laatste vond ik dan wel weer leuk want het betekent dat hij mij toch ook al redelijk kent en blijkbaar vertrouwt.

Op zaterdagmorgen ben ik het dorp in geweest en ik kocht zwarte laarzen ter vervanging van de oude die kapot zijn. Ik ben ook gaan kijken bij 2e dochter waar mijn jongste broer aan het straten was. Ik nam Krumeltje maar weer mee naar mijn huis. Ze was net wakker en eigenlijk zou ze in de weg lopen daar.
Hier kon ze de zandbak in en lekker in de tuin spelen. Ook haalden we een paar boodschappen. Om half 4 bracht ik haar weer naar bed. Ik ben zelf ook een poosje op de bank gaan liggen totdat het tijd werd om aan het eten koken te beginnen. Ik maakte nasi die ik samen met Krumeltje en haar ouders zou eten. Ze kwamen om 6 uur en we hebben buiten gegeten. Na het eten pakte dochter de grasmaaier en maaide het kleine gazonnetje. Na afloop ging Krumeltje ermee rijden.
Krumeltje protesteerde luid toen ze gedrieën weer vertrokken. Ik denk dat ze het vooral fijn vindt om buiten te spelen.
's Avonds keek ik naar de documentaire over 9/11. Het is al weer 9 jaar geleden dat we door het nieuws over de aanslagen in de VS opgeschrikt werden. Ik had die dag gewerkt en onderweg naar de stacaravan waar ik toen woonde deed ik boodschappen bij een supermarkt. Daar hoorde ik bij de kassa over de aanslagen op de Twin Towers.  

Vanmorgen belde 2e dochter op om te vertellen dat Krumeltje vandaag haar laarsjes bij haar vader bracht en daarna probeerde om ze aan te doen. Toen hij haar daarmee had geholpen ging ze terug naar de hal om de schoenen van haar vader op te halen. Ze is bijna 1,5 jaar en weet wat ze wil
Ik ben vanmorgen naar mijn moeder geweest en zoals gewoonlijk was mijn oudste broer er ook. Zijn dochter is over twee weken "uitgeteld" en het wordt spannend. Ik hoop zo dat ze voor de uitgerekende datum bevalt want anders wordt mijn broer vast zenuwachtig. We gaan er helemaal niet vanuit dat er iets misgaat, maar broer verloor zijn vrouw na de bevalling en daarom hopen we dat de spanning zich niet zal opbouwen.

Eerst maar even vastleggen wat ik allemaal deed. Vorige week zondag heb ik, nadat ik lekker uitsliep, het boek "Haar naam is Sarah" weer opgepakt en uitgelezen. Ik was erin begonnen maar het bleef daarna liggen. Bijna de hele dag zat ik buiten in het zonnetje. Ik las over de razzia in Parijs, waar ik verder nog niets over wist.

Op maandag was ik overdag beschikbaar om op Krumeltje te passen. 's Avonds ben ik naar de verjaardag van mijn zoon geweest. Hij hield het alleen voor de direkte familie. Zijn 3 zussen, twee zwagers, zijn schoonouders en ik kwamen. De broer van zijn vriendin was er niet. Die zit al maanden in Oeganda. Zoon en vriendin gaan hem daar later in het jaar bezoeken. Op de foto is Krumeltje bezig met een tekening voor haar oom.

Op dinsdag ben ik met de stofzuiger naar zolder gegaan. Daar zaten gigantisch veel spinnenwebben, die ik eerst wegzoog. Daarna heb ik op mijn kniexebn de naden van de planken vloer uitgezogen en de rest van de vloer gedaan.
Ik maakte een doos open en vond allemaal persoonlijke brieven, die ik versnipperde, zodat ze persoonlijk zullen blijven. Ik wil nog een heel poosje meegaan, maar besef dat ik wel in de gaten wil houden wat ik allemaal achterlaat voor mijn kinderen als ik er niet meer ben.
Er liggen ook nog een aantal schriften die ik als dagboek gebruikte. Die zal ik nog doorlezen en misschien maak ik een samenvatting van de inhoud.

Op woensdagmorgen ruimde ik een paar planken van een kast op en zorgde ervoor dat de rest van de kamer weer wat ordelijk werd en deed wat boodschappen. 's Middags kwam een collega op visite en 's avonds kwam een ex-collega met wie ik bevriend bleef. Haar zie ik niet zo vaak maar het is steeds weer hartstikke gezellig om bij te praten.

Op donderdagmorgen ging ik met 2e dochter en Krumeltje mee naar het WKZ in Utrecht. Controle. Er werd weer bloed afgenomen voor onderzoek en standaard worden lengte en gewicht gemeten. Krumeltje vond het lopen in de gangen en het wachten in de speciale ruimtes heel leuk. Overal is er speelgoed waar ze belangstelling voor heeft. De onderzoeken zelf vond ze niets. Het leek erop dat ze meteen doorhad dat het "foute boel" was. Gelukkig was het leed snel vergeten. De behandelend arts vertelde dat Krumeltjes aantal witte bloedcellen toegenomen is. Het is nog niet helemaal op peil, maar ze mag van de Bactrimel af. Dat is fijn maar toch ook een beetje angstig, denk ik. Ze heeft verhoogde kans op infecties en we weten nog niet of ze een gewone verkoudheid aan kan. De resultaten van dit onderzoek worden ook weer naar het streekziekenhuis gestuurd en daar kan Krumeltje eerst naartoe als er iets mis gaat.

Op de heenweg zagen we trouwens deze auto. Lazen we het nou goed op dat nummerbord?

Op donderdagavond heb ik de dvd's gekeken die ik al een tijdje eerder kocht. Lach niet…. ik zag "De Zevensprong" liggen bij een drogist. Het was een kinderserie op tv. Ik heb er ooit wel wat afleveringen van gezien en vond ze boeiend. Het leek me leuk om die dvd te hebben. Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat een landhuis uit mijn woonplaats was gebruikt voor die film, maar ik kwam er achter dat het niet voor deze serie was.
Ik had die avond 3 dvd's liggen en heb er een soort marathon van gemaakt. Heerlijk hoor…. elke aflevering meteen verder te kunnen kijken. De film is in 1982 gemaakt en dat zie je wel aan de kleding. Toch maakt het niet echt uit voor het verhaal. Je kunt hem nu ook nog steeds? ??aan kinderen laten zien. Misschien geef ik hem wel een keer mee aan mijn zoon voor bij Scouting. 

Op vrijdag kwam Pretlettertje. Zijn bijnaam heeft hij te danken aan zijn olijke gezicht. Toch is Pretlettertje niet altijd even blij. Hij hangt erg aan zijn moeder en is het liefst de hele dag bij haar. Mij kent hij ook wel en gelukkig huilde hij niet bij het vertrek van dochter 1. Ik had aangeboden om ook een dag op Pretlettertje te passen zodat dochter wat dingen voor haarzelf kon gaan doen en Pretlettertje er aan went dat ook anderen wel eens even voor hem kunnen zorgen. Hij gaat nu maar xe9xe9n morgen per week naar het kinderdagverblijf en de rest van de tijd is hij samen met zijn moeder.
Krumeltje is heel erg makkelijk als ik haar vergelijk met mijn kleinzoon. Zij vermaakt zich heel goed. Pretlettertje is momenteel moeilijker. Ik heb het idee dat hij vanalles wil maar dat nog niet kan. Hij vraagt veel aandacht. Ik vind het best moeilijk om uit te vinden wat goed is. Hij zal moeten leren dat hij zich ook een poosje alleen moet kunnen vermaken en niet steeds op schoot kan zitten of rond gedragen kan worden. Thuis kan hij zich wel een tijdje vermaken in de box, maar hier is dat maar heel kort. Ik hoop dat dat na verloop van tijd wat makkelijker zal gaan.
's Middags  kwamen 3e dochter en haar vriend en eerstgenoemde haalde Pretletterje op na zijn middagslaapje. Hij keek een beetje benauwd naar 3e dochter die hij niet zo vaak ziet en strekte zijn armpjes naar mij uit. Dat laatste vond ik dan wel weer leuk want het betekent dat hij mij toch ook al redelijk kent en blijkbaar vertrouwt.

Op zaterdagmorgen ben ik het dorp in geweest en ik kocht zwarte laarzen ter vervanging van de oude die kapot zijn. Ik ben ook gaan kijken bij 2e dochter waar mijn jongste broer aan het straten was. Ik nam Krumeltje maar weer mee naar mijn huis. Ze was net wakker en eigenlijk zou ze in de weg lopen daar.
Hier kon ze de zandbak in en lekker in de tuin spelen. Ook haalden we een paar boodschappen. Om half 4 bracht ik haar weer naar bed. Ik ben zelf ook een poosje op de bank gaan liggen totdat het tijd werd om aan het eten koken te beginnen. Ik maakte nasi die ik samen met Krumeltje en haar ouders zou eten. Ze kwamen om 6 uur en we hebben buiten gegeten. Na het eten pakte dochter de grasmaaier en maaide het kleine gazonnetje. Na afloop ging Krumeltje ermee rijden.
Krumeltje protesteerde luid toen ze gedriexebn weer vertrokken. Ik denk dat ze het vooral fijn vindt om buiten te spelen.
's Avonds keek ik naar de documentaire over 9/11. Het is al weer 9 jaar geleden dat we door het nieuws over de aanslagen in de VS opgeschrikt werden. Ik had die dag gewerkt en onderweg naar de stacaravan waar ik toen woonde deed ik boodschappen bij een supermarkt. Daar hoorde ik bij de kassa over de aanslagen op de Twin Towers.  

Vanmorgen belde 2e dochter op om te vertellen dat Krumeltje vandaag haar laarsjes bij haar vader bracht en daarna probeerde om ze aan te doen. Toen hij haar daarmee had geholpen ging ze terug naar de hal om de schoenen van haar vader op te halen. Ze is bijna 1,5 jaar en weet wat ze wil
Ik ben vanmorgen naar mijn moeder geweest en zoals gewoonlijk was mijn oudste broer er ook. Zijn dochter is over twee weken "uitgeteld" en het wordt spannend. Ik hoop zo dat ze voor de uitgerekende datum bevalt want anders wordt mijn broer vast zenuwachtig. We gaan er helemaal niet vanuit dat er iets misgaat, maar broer verloor zijn vrouw na de bevalling en daarom hopen we dat de spanning zich niet zal opbouwen.