Ruim twee maanden niet meer geschreven. Dat is wel erg lang. Het gaat goed met me maar ik had het op mijn manier wel druk. Ondertussen werd ik weer een jaar ouder, het Sinterklaasfeest werd (na de nodige speurtochten naar bijzondere kadootjes) uitgebreid gevierd en mijn werk veranderde.
Nu is het bijna kerst en hier ziet het er al een tijdje winters uit. Toen de eerste sneeuw er lag leek het weer heel gewoon na al die weken sneeuw die we vorige winter hadden. Sneeuw…. ik vind het best mooi en het is leuk voor de kinderen. De drab die op de wegen ligt vind ik minder. Toen ik heel vroeger in het buitengebied woonde had je daar geen last van. De sneeuw werd plat gereden omdat er geen strooiwagens kwamen.
Nu lach ik mezelf een beetje uit, want ik ben nogal voorzichtig geworden. Ik vind fietsen op gladde klinkerwegen eng en kies ervoor om naar mijn werk te lopen. Als ik 20 minuten doorstap ben ik er. Ondertussen heb je dan de gelegenheid om lekker om je heen te kijken, van alles te overdenken en een groot voordeel is dat je je warm loopt en ondertussen toch lekker een frisse neus haalt.
De kleinkinderen groeien en door deze minimensjes beleef ik weer allerlei dingen opnieuw met hen mee. Alles wat vanzelfsprekend is geworden wordt dan toch weer bijzonder.
Ook kleinkind nummer drie lijkt voorspoedig te groeien bij dochter 2. Dit kind wordt half februari verwacht. Dat zal wel wennen worden voor Krumeltje.
Oudste dochter heeft ondertussen tweemaal een zwangerschap zien uitlopen op een miskraam. Dat verwacht je niet als je al een zwangerschap hebt uitgedragen. Mocht er een derde miskraam komen dan zal ze verder onderzocht worden. De eerste keer was ze teleurgesteld maar er toch ook vrij nuchter onder. De tweede keer kwam het harder aan en merk je dat de onzekerheid erin gaat sluipen. Ze is 30 jaar. Helemaal niet oud, maar ook niet meer piepjong en misschien wel voorbij de leeftijd dat alles makkelijker gaat.
Op het vakantieoord kwam er een hele rustige periode en daarom werd ik ingezet in het viersterren-hotel om toch mijn contracturen vol te krijgen. Ik zag er tegenop omdat het er zo anders is dan op mijn gewone werkplek maar was wel van plan om er ook "thuis te raken". De eerste keren voel je je een kat in een vreemd pakhuis. Langzaamaan gaat het wennen en krijg je een beetje in de gaten hoe er gewerkt wordt. Toch zal het nog wel een poosje duren voordat ik alles door heb. Er zit veel minder structuur in het werk dan ik gewend ben. Ook wordt er niet echt aangegeven hoe alles moet gaan lopen en daarmee bedoel ik dat je niet goed ingewerkt wordt. Voor mezelf schrijf ik nu bepaalde zaken op die eventueel in een handboek zouden kunnen komen. Een handboek kan voor nieuwelingen veel meer duidelijkheid scheppen.
Op dit moment werk ik weer gewoon op het vakantieoord want we hebben 94 "kerstgasten". De week van Oud en Nieuw is het erg rustig met maar 40 gasten. Daarna zal ik wel weer terug gaan naar het hotel totdat het vakantieseizoen zo tegen april weer aanbreekt.
Exe9n voordeel heb ik wel: er kwam in het hotel ook een nieuwe F&B manager die al behoorlijk wat ervaring heeft. Hij heeft een frisse kijk op de gang van zaken en ook kan ik goed met mijn vragen bij hem terecht. Voorlopig is hij op proef maar van mij mag hij blijven.
Nog wat over het werk in het hotel: ik volg de bekende nederlanders nooit en kreeg pas later door dat ik de bekendste wielrenster van Nederland met haar man "op de koffie" had.
Nu is het bijna kerst. Op eerste kerstdag ben ik vrij en ik werd uitgenodigd bij oudste dochter. Op tweede kerstdag werk ik.
Veel mensen voelen zich eenzaam rond kerst maar ik heb gemerkt dat ik er geen last van heb. Mijn huis is warm en knus en ik ben er graag. Bij mij komt die eenzaamheid meer in het voorjaar en de zomer wanneer alle mensen eropuit trekken. Dan voel ik me veel meer "gevangen" in mijn eigen wereldje. Nu niet.
Muziek van Magna Carta
Het is muziek met een verhaal. In plaats van kerstliedjes luister ik hier graag naar aan het eind van het jaar.
Hele fijne feestdagen en veel inspiratie voor het nieuwe jaar toegewenst!
